خط تولید کاملاً اتوماتیک مارشمالو

مارشمالوهای تجاری برای میان وعده‌های خیابانی نوعی غذای فوری هستند که با گرم کردن و ذوب کردن شکر سفید، کشیدن آن روی شعله و سپس پیچیدن آن با چوب تهیه می‌شوند. مشتریان می‌توانند در محل تماشا کنند و بلافاصله آن را مصرف کنند.

مواد اولیه مارشمالو شامل شکر، شربت ذرت، آب، ژلاتین، گلیسیرین، رنگ خوراکی و ادویه‌ها می‌شود.

مارشمالو در ابتدا به عنوان آب‌نبات ظاهر نشد، بلکه منشأ دارویی داشت. مارشمالو در مصر باستان سرچشمه گرفت و در اصل نوعی آب‌نبات عسلی بود که با شیره گیاه پشمک طعم‌دار و غلیظ می‌شد. در قرن نوزدهم، پزشکان شیره ریشه گیاه مارشمالو را استخراج می‌کردند، آن را با پروتئین و شکر می‌جوشاندند و سپس مخلوط را به صورت پوسته پروتئینی فومی هم می‌زدند. پس از سفت شدن، از آن یک آب‌نبات دارویی ساخته می‌شد که برای تسکین گلودرد کودکان استفاده می‌شد. با گذشت زمان، مارشمالوها به تدریج به شکل دسرهایی که امروزه با آنها آشنا هستیم، تکامل یافتند.

پشمک اولیه از گیاه گرفته نمی‌شد، بلکه به شکل آب‌نبات بود. با این حال، نام مارشمالو از گیاهی به نام Althaea officinalis گرفته شده است که با نام گیاه مارشمالو نیز شناخته می‌شود. این گیاه در دوران باستان برای اهداف دارویی مورد استفاده قرار می‌گرفت و ریشه‌های آن حاوی صمغی است که می‌توان از آن پماد یا سایر فرآورده‌ها برای درمان گلودرد و سایر بیماری‌ها تهیه کرد. با گذشت زمان، مارشمالو به شکل آب‌نباتی که امروزه با آن آشنا هستیم، تکامل یافته است، اما نام آن همچنان با این گیاه مرتبط است.

ویلیام موریسون و جان سی. وارتون دستگاه مارشمالو را در سال ۱۸۹۷ اختراع کردند و برای اولین بار آن را در نمایشگاه جهانی سنت لوئیس در سال ۱۹۰۴ رونمایی کردند. دستگاه آنها از نیروی گریز از مرکز برای پرتاب شکر از طریق یک سوراخ کوچک استفاده می‌کند و رشته‌های نازکی را تشکیل می‌دهد که نمونه اولیه یک دستگاه پشمک‌سازی تجاری است.

پشمک نوعی آبنبات است که عمدتاً از موادی مانند شکر، شربت ذرت، ژلاتین و چاشنی تهیه می‌شود. اگرچه می‌تواند به سرعت انرژی بدن را تأمین کند، اما مصرف بیش از حد آن ممکن است اثرات نامطلوبی بر سلامتی داشته باشد.